Acısız Günlere…

ACISIZ GÜNLERE

Ülkemizi yasa boğan acı haberle hepimiz sarsıldık. Üzüntümüz tarif edilemez. Gene ateş düştüğü yürekleri yakmaya devam ediyor.
30 Ağustos’ta Girne’den kalkan gemi Taşucu’na varamadı.
1 Eylül’de Dünya Barış Günü kutlandı.
Arada 24 saat var.
Meğer barış da, insan hayatı da sadece takvimde varmış.

Denizden çıkanlar oldu. Bir kısmı “bir daha binmem” diyerek.
Çıkamayanlar oldu. İsimleri değil, boş sandalyeleri kaldı.
Kayıplar var. Hala kıyıya bakan gözler var.
Yaralılar var. Bedenleri kurtuldu ama uykuları denizde kaldı.
En çok da sorular battı o gece: Neden, kim, bir daha mı?

Haberler geçti. Bayraklar asıldı. Konuşmalar yapıldı.
Ve geriye tek soru kaldı:
Maalesef insan hayatı bu kadar mı ucuzladı?
İhmaller son bulsun.
Vefat edenlere Allah rahmet eylesin yaralılara acil şifalar dilerken kayıplarada en kısa zamanda ulaşılması dileğimle.

Acısız günlere…