Avuçlarındaki Dünya

Avuçlarındaki Dünya
İnsan, dünyayı değiştirmek için ömrünü tüketiyor.
Oysa aynaya baktığında, değiştirebildiği tek şeyin kendi vicdanı olduğunu unutuyor.
Bugün dünya dediğimiz şey; savaşlardan, ekonomilerden, siyasetten ibaret değil.
Dünya, bir annenin çocuğuna uzattığı eldir. Bir babanın sessizce içine attığı gözyaşıdır. Bir dostun yarı yolda bırakmamasıdır. Bir yabancının hiç tanımadığı birine gösterdiği merhamettir.
Koskoca dünya… Aslında iki avucun arasına sığacak kadar küçüktür.
Çünkü insanın avuçlarında ya umut vardır ya da hırs. Ya sevgi vardır ya da kin. Ya paylaşmak vardır ya da yalnızca almak.
Dünya, gökdelenler yüzünden kirlenmedi. İnsanların kalpleri daraldığı için karardı.
Artık herkes güçlü görünmek istiyor. Kimse güzel kalmayı önemsemiyor.
Herkes konuşuyor… Ama kimse bir yaraya dokunmuyor.
Herkes kazanıyor… Ama insanlığını kaybediyor.
Ve en acısı da şu:
İnsan, avuçlarının içine sığdıramadığı dünyayı cebine sığdırmaya çalışıyor.
Oysa cebimiz doldukça kalbimiz boşalıyor.
Bir gün bu hayattan giderken ne evlerimizi götüreceğiz ne hesaplarımızı ne de unvanlarımızı…
Sadece dokunduğumuz hayatlar kalacak.
Çünkü dünya, haritalarda çizilen sınırlar değildir.
Dünya; avuçlarından taşan merhamettir.
Eğer avuçlarında sevgi yoksa, bütün dünyaya sahip olsan bile aslında bomboşsun.
Ve belki de insanın ömrü boyunca öğrenmesi gereken en büyük hakikat şudur:
Dünya, avuçlarında taşıdığın değil; avuçlarından bıraktığın iyiliktir.
ÇALA KALEM
Rahşan Özyürük