Umut Ayraçları

Bana İyi Geleni Paylaşmak...

Kendimi bildim bileli yazarak çalışmayı sevdim. Okul sıralarında başlayan bu alışkanlık, yıllarca tuttuğum günlüklerle hayatımın en güzel tanıklarından biri oldu. Hâlâ da yazıyorum.

Yıllar önce yazdıklarıma dönüp baktığımda, o gün dert ettiğim şeylerle bugün bulunduğum yer arasındaki farkı görmek bana hep umut veriyor. İnsan, aldığı yolu en çok kendi satırlarında fark ediyor.

Bilgisayarların bu kadar yaygın olmadığı yıllarda bankada çalışırken, beğendiğim yazıları özenle dosyalardım. Güzel bulduğum her cümleyi saklamak isterdim. Çünkü bir cümle bazen bir insanın hayata bakışını değiştirebilir.

Sonra fark ettim ki bana iyi gelen şeyleri paylaşmak benim yaradılışımın bir parçası. İnsanların yüzünde bir tebessüme vesile olmak, gönüllerini biraz olsun hafifletmek, umutlarını yeniden yeşertmek... Galiba benim yolculuğumun özü hep bu oldu.

Eskiden büyüklerimizin çantasında çocuklara vermek için küçük hediyeler olurdu. O duyguyu çok severdim. "Ben de insanlara küçük ama anlamlı ne bırakabilirim?" diye düşündüm.

İşte o düşünceden Umut Ayraçları doğdu. Boyadığım küçük ayraçları çocuklara, kitap okuyanlara, işini sevgiyle yapanlara hediye etmeye başladım. Sonra İyilik Mumları geldi. Her birini dua ederek hazırladım; sadece bir mum değil, gönüllere ışık ve huzur taşıyan küçük bir iyilik olsun istedim.

Benim yolculuğum böyle şekillenmeye başladı.

Şimdi ise bu köşede, bana iyi gelen yazıları sizlerle paylaşacak olmak tarifsiz bir mutluluk.

Belki bir cümle...

Belki bir nefeslik durak...

Belki de bir satır, tam ihtiyacı olan bir yüreğe umut ya da ilham olur.

Buna vesile olabilirsem ne mutlu bana.

Sevgiyle ve umutla kalın.