İçeriğe geç
DOLAR50,42 ₺▲ %0,00
EURO55,44 ₺▲ %0,00
Mersin15°CKapalı
Köşe Yazıları

İklim Kanunu Üzerine

Nuray Öngeç, Türkiye’nin İklim Kanunu’nu çevre, insan sağlığı, iklim krizi, karbon salımı ve gelecek kuşaklara karşı sorumluluk açısından değerlendiriyor.

Paylaş
Dinle

Gökyüzü artık eskiden olduğu gibi mavi bir tül değil; gri bir perde gibi üzerimize kapanıyor çoğu zaman. Toprak suskun, su yaralı, rüzgâr ise boğuk bir öksürükle dolaşıyor şehirlerin arasında. İnsanlık, kendi elleriyle açtığı yaraları şimdi kanunlarla sarmaya çalışıyor. Türkiye’nin ilk İklim Kanunu da işte böyle bir arayışın ürünü: 2053’te “net sıfır emisyon” hedefine ulaşmak, şehirleri dirençli kılmak, yeşili yeniden yeşertmek,elbette kağıt üzerinde umut verici…

Ama insanın zihninde bir soru yankılanıyor adeta sevgili okurlarım. Bu kanun gerçekten bizi mi koruyor, yoksa sermayeye yeni bir oyun alanı mı açıyor? Karbon salımını azaltmak için getirilen sistem, bin bir soru işareti barındırıyor zihinlerde. Bilim insanları ve çevre örgütleri, bu düzenlemenin halk sağlığını gözetmekten çok piyasayı gözettiğini söylüyor. “Gökyüzünden zehirleniyoruz” diyenlerin şüpheleri de buradan besleniyor. Kimileri gökteki uçak izlerini bile gizli kimyasallar diye düşünüyor. Oysa bilim, bu izlerin yalnızca soğuk havada yoğuşmuş su buharı olduğunu anlatıyor. Gerçeğin ne olduğunu bilemiyorum. Bu gizli püskürtmelerin masum veya zehirli olduğunu da bilemem elbette ama tüketim alışkanlıklarımız, kömüre bağlı santrallerimiz, plastikle boğduğumuz denizlerimiz, yangınlar, kullandığımız petrol yakıtları ve daha pek çok şey, dünyamızı hızla kirletiyor ve iklim değişikliğine neden oluyor…

Hava kirli, su kıt ya da deli, toprak yaralı. Hava kirliliği her yıl on binlerce can alıyor. İstanbul’da, Ankara’da, Birçok şehrimizde insanlar, görünmez bir düşmanın nefessiz bıraktığı gölgeler gibi düşüyor toprağa. Ve her gün biraz daha betonlaşıyor şehirler; toprağın sesi, asfaltın gürültüsünde boğuluyor adeta. Her bol yağışta seller basıyor yolları, yuvaları ve yakıyor canları…

Peki çözüm nedir sorusunu sorup yanıtı verelim sevgili okurlarım. Yalnızca büyük sözler değil, somut adımlar bekliyoruz hepimiz. Kömürden çıkış için net bir takvim, yenilenebilir enerjiye gerçek yatırımlar, hava kalitesini iyileştirmek için somut hedefler ve toplumu sürece katan adil bir geçiş planı… Yani bütçeyi merkeze alan değil; yaşamı, insanı, doğayı ekosistemi merkeze alan bir yaklaşım istiyoruz. Çünkü bu ülke, bu dünya hepimizin, başka dünya da yok gideceğimiz…

Ve elbette bireyler olarak bize düşen sorumluluklar da var elbette. Küçük görünen seçimlerin büyük yankılar uyandırdığını hatırda tutarak, enerjiyi dikkatle, suyu kutsarcasına kullanmalı ve geri dönüşümü bir alışkanlığa dönüştürmeliyiz… Bunlar belki tek başına kurtuluş değil, ama hep birlikte bir okyanusa dönüşebilecek damlalar olduğunu düşünüyorum. Çünkü sorumluluk devletin olduğu kadar bizim de…

Gökyüzü bizden yardım bekler gibi bize bakıyor. Toprak umutla nefesleniyor. Su imdat diye bize sesleniyor. Doğa bizden yardım bekliyor. Belki de asıl mesele şudur sevgili okurlarım. Ayrıca unutmayalım ki; kanunlar göğe yazılmaz, yüreğe yazılır. Biz yüreğimizi değiştirmeden, hiçbir yasa gezegenimizi değiştiremez… Aydınlık tertemiz bir dünyaya hep birlikte…

Bu yazı sizde nasıl bir iz bıraktı?
Haberi hazırlayan

Nuray Öngeç

Eğitimci / YazarTüm yazıları

Yorumlar 0

Görüşünüzü paylaşın. Yorumlar editör onayından sonra yayımlanır; hakaret, kişisel saldırı ve reklam içeren yorumlar yayımlanmaz.

Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.

Yorum yazın

E-posta adresiniz yayımlanmaz. Zorunlu alanlar ile işaretlidir.

Mersin DergisiUygulama gibi kullanmak için ana ekrana ekleyin.