“Veliler Artık Sadece İyi Bir Okul Değil, Çocuklarını Güvenle Emanet Edebilecekleri Bir Eğitim Yuvası Arıyor”
Türkiye'de anaokulu ve ilkokul velilerinin çocuklarının eğitimiyle ilgili kaygıları giderek çeşitleniyor. Güvenlik, akran zorbalığı, öğretmen ilgisi, akademik başarı, beslenme ve artan eğitim maliyetleri ailelerin okul tercihlerinde belirleyici oluyor. Mersin Dergisi'nin eğitim dosyasında, 30 yılı aşkın öğretmenlik deneyimine sahip Vatan Akademi Koleji Kurucusu İlker Taşyürek'in eğitim anlayışı ve velilere yönelik önerileri mercek altına alınıyor.

İlker Taşyürek: “Veliler Artık Sadece İyi Bir Okul Değil, Çocuklarını Güvenle Emanet Edebilecekleri Bir Eğitim Yuvası Arıyor”
MERSİN – Mersin Dergisi Eğitim Dosyası
Çocuklarını ilk kez anaokuluna göndermeye hazırlanan ailelerden ilkokula başlayan öğrencilerin velilerine kadar milyonlarca anne ve baba aynı sorunun yanıtını arıyor: Çocuğum okulda güvende, mutlu ve iyi bir eğitim alabilecek mi?
Güvenlik, öğretmen ilgisi, akran zorbalığı, okula uyum, beslenme, hijyen, akademik başarı ve artan eğitim giderleri, ailelerin okul tercihlerinde üzerinde durduğu konular arasında yer alıyor.
Millî Eğitim Bakanlığının 2025-2026 eğitim öğretim yılı istatistiklerine göre Türkiye’de okul öncesinde 1 milyon 739 bin 723, ilkokulda ise 5 milyon 408 bin 899 öğrenci öğrenim görüyor. Toplamda 7 milyonu aşkın çocuğu ilgilendiren bu eğitim kademelerinde, ailelerin beklentileri yalnızca akademik başarıyla sınırlı kalmıyor.
Mersin Dergisi’nin eğitim dosyasında, 1992 yılında başladığı fizik öğretmenliğini 2023 yılında emeklilikle tamamlayan, uzun yıllar eğitim yöneticiliği yapan Vatan Akademi Koleji Kurucusu İlker Taşyürek’in eğitim yaklaşımını ve ailelere yönelik önerilerini ele aldık.

“Bir okulun başarısını yalnızca sınav sonuçlarıyla ölçemeyiz”
Mersin Dergisi: Uzun yıllar öğretmenlik ve eğitim yöneticiliği yaptınız. Bugün anaokulu ve ilkokul velilerinin en önemli kaygısı sizce nedir?
İlker Taşyürek: Bir anne ya da babanın çocuğuyla ilgili kaygı duymasını son derece doğal buluyorum. Çünkü aileler bir okula yalnızca öğrencilerini göndermiyor. Hayatlarının en değerli varlıklarından birini, çocuklarını emanet ediyor.
Otuz yılı aşkın öğretmenlik yaşamım boyunca çok farklı öğrenciler ve ailelerle karşılaştım. Şunu gördüm: Çocuk büyüdükçe ailelerin soruları değişiyor ama kaygının temelinde hep aynı duygu var.
Çocuğum güvende olacak mı? Mutlu olacak mı? Öğretmeni onunla ilgilenecek mi? Geleceğe hazırlanabilecek mi?
Anaokulunda öğretmenin sevgisi ve ilgisi öne çıkıyor. İlkokulda buna okuma yazma, akademik gelişim ve arkadaşlık ilişkileri ekleniyor.
Bana göre eğitimde yaptığımız önemli yanlışlardan biri, çocuğun mutluluğunu zaman zaman akademik başarının gerisine düşürmemiz.
Bir çocuk kendisini güvende hissetmiyorsa, okuluna severek gitmiyorsa, öğretmeniyle sağlıklı bir ilişki kuramıyorsa o okulun sınav sonuçlarının yüksek olması tek başına yeterli değildir.
Eğitim yalnızca başarılı öğrenciler yetiştirmek değil; mutlu, özgüvenli, düşünebilen ve başkalarının haklarına saygı duyan insanlar yetiştirmektir.
“Anaokulunda ilk mesele çocuğun okula güven duymasıdır”
Mersin Dergisi: Anaokuluna ilk kez başlayacak çocukların ailelerinde ayrılık kaygısı oldukça yaygın. Bu süreç nasıl yönetilmeli?
İlker Taşyürek: Anaokulu birçok çocuk için aile ortamından sonra tanıştığı ilk düzenli sosyal yaşam alanıdır.
Üç ya da dört yaşındaki bir çocuk yıllardır alıştığı ortamdan ayrılıyor. Yeni yetişkinlerle, farklı çocuklarla ve hiç tanımadığı kurallarla karşılaşıyor. Böyle bir durumda kaygı duyması şaşırtıcı değil.
Burada yetişkinlerin yaptığı hatalardan biri çocukların duygularını küçümsemek.
“Ağlama, artık büyüdün”, “Bak arkadaşların ağlamıyor” gibi sözler çocuğa yardımcı olmak yerine kendisini yetersiz hissetmesine neden olabilir.
Çocuğun korkusunu yok saymak yerine anlamaya çalışmalıyız.
Bazı çocuklar birkaç gün içinde okula alışırken bazıları için süreç daha uzun olabilir. Her çocuğa aynı uyum süresini dayatmak doğru değildir.
Öğretmen çocuğu tanımalı, aileyle iletişim kurmalı ve gerektiğinde kademeli bir uyum programı uygulamalıdır.
Mesele çocuğun ağlamasını durdurmak değil, okulun onun için güvenli bir yer olduğunu hissettirmektir.
“İyi okul, çocuğun yalnızca adının değil, kişiliğinin de tanındığı okuldur”
Mersin Dergisi: Velilerin önem verdiği konulardan biri sınıf mevcudu. Az öğrencili sınıflar gerçekten önemli mi?
İlker Taşyürek: Elbette önemli. Ama tek başına yeterli değil. Öğretmenin mesleki yeterliliği, sabrı, çocukların gelişim özelliklerini tanıması ve sınıf yönetimi becerisi de belirleyicidir.
Bir öğretmen, normalde neşeli olan öğrencisinin neden o gün sessizleştiğini fark edebilmelidir. Bir çocuğun hangi konuda zorlandığını, hangi alanda yetenekli olduğunu görebilmelidir.
Çünkü aynı yaşta olmaları bütün çocukların aynı özelliklere sahip olduğu anlamına gelmez.
Vatan Akademi Koleji’nde benimsediğimiz butik eğitim anlayışının temelinde de bu düşünce var. Anaokulunda 16 kişilik sınıfları tercih etmemizin nedeni çocukları daha yakından tanımaya elverişli bir ortam oluşturmak.
Ancak küçük sınıf tek başına kaliteli eğitimi garanti etmez. Nitelikli öğretmen ve doğru eğitim programıyla desteklenmelidir.
Benim için iyi okul, çocuğun yalnızca adının bilindiği değil, kişiliğinin de tanındığı okuldur.
“Akran zorbalığını çocukların kendi meselesi diye küçümseyemeyiz”
Mersin Dergisi: Son yıllarda velilerin üzerinde en fazla durduğu konulardan biri akran zorbalığı. Anaokulu ve ilkokulda bu sorun nasıl ele alınmalı?
İlker Taşyürek: Öncelikle çocuklar arasında yaşanan her tartışmanın zorbalık olmadığını bilmeliyiz.
Küçük çocuklar oyuncak paylaşmakta zorlanabilir, birbirlerine kızabilir veya tartışabilirler. Ancak bir çocuğun sürekli dışlanması, aşağılanması, korkutulması ya da kendisini savunmakta zorlandığı saldırgan davranışlarla karşılaşması çok daha ciddi bir durumdur.
Bazen fiziksel şiddeti hemen fark ederiz. Ama duygusal şiddeti gözden kaçırabiliriz.
Bir çocuğa sürekli “Sen bizimle oynayamazsın” denmesi de onun dünyasında derin izler bırakabilir.
Öğretmenlerin çocukların arkadaşlık ilişkilerini dikkatle gözlemlemesi gerekiyor.
Üstelik zorbalık davranışı gösteren çocuğu yalnızca cezalandırmak da yeterli değil. Davranışının nedenleri anlaşılmalı, uygun sınırlar konulmalı ve sağlıklı arkadaşlık ilişkileri kurması desteklenmeli.
Bir çocuk öğretmenine güvenerek “Bana kötü davranıyorlar” diyebilmeli.
Ve bunu söylediğinde dinleneceğinden emin olmalı.
OECD’nin PISA 2022 araştırmasında Türkiye’deki 15 yaşındaki öğrencilerin yüzde 28’i okulda yalnız hissettiğini, yüzde 26’sı ise dışlanmış hissettiğini bildirdi. Bu sonuçlar anaokulu ve ilkokul öğrencilerini kapsamasa da okul ikliminin önemini ortaya koyuyor.
“İlkokulda öğrenme yarışı değil, öğrenme sevgisi başlamalı”
Mersin Dergisi: İlkokul velileri özellikle okuma yazma konusunda endişeleniyor. Çocukların birbirleriyle karşılaştırılması sizce ne kadar doğru?
İlker Taşyürek: Çok yanlış bir alışkanlık olduğunu düşünüyorum.
“Komşunun çocuğu okumaya geçmiş.”
“Bizim çocuk hâlâ heceliyor.”
“Arkadaşı toplama çıkarma yapabiliyor.”
Bu tür karşılaştırmaların çocukların dünyasında nasıl bir karşılık bulduğunu düşünmeliyiz.
Her çocuğun gelişim hızı aynı değildir. Elbette ilkokulda temel akademik becerilerin kazanılması gerekiyor. Ama bunu yaparken çocuğu öğrenmekten soğutmamalıyız.
Ben yıllarca fizik öğretmenliği yaptım. Bir öğrencinin bir konuyu merak ederek öğrenmesiyle yalnızca sınavdan yüksek not almak için ezberlemesi arasında büyük fark olduğunu gördüm.
İlkokulda çocukları yarıştırmak yerine sağlam bir okuma, yazma, matematik ve düşünme temeli oluşturmalıyız.
Birinci sınıfa başlayan çocuk yalnızca harfleri öğrenmez. Başarabileceğini, hata yapabileceğini ve yeniden deneyebileceğini de öğrenir.
Çocuğa verilebilecek en büyük zararlardan biri, daha yolun başında kendisini başarısız hissettirmektir.
“Çocuğun özgüvenini notlarla değil, deneyimlerle geliştirebiliriz”
Mersin Dergisi: Akademik başarı konusundaki aile baskısının çocukların özgüvenini olumsuz etkileyebileceğini düşünüyor musunuz?
İlker Taşyürek: Kesinlikle böyle bir risk var.
Çocuklarımızı sürekli başkalarıyla karşılaştırdığımızda onların kendi gelişimlerini görmesini zorlaştırıyoruz.
Bir çocuk matematikte zorlanabilir ama resimde çok yetenekli olabilir. Bir başkasının müzik kulağı gelişmiştir. Bir diğeri arkadaşları arasındaki sorunları çözmekte başarılıdır.
Eğitimcinin görevi yalnızca çocuğun eksiklerini belirlemek değildir. Güçlü yönlerini de keşfetmektir.
Çocuklara yaşlarına uygun sorumluluklar vermeliyiz. Kendi eşyalarını toplamak, bir işi tamamlamak, arkadaşlarıyla birlikte çalışmak gibi deneyimler özgüven gelişimine katkıda bulunur.
Bir çocuğun “Ben yapabilirim” demesi değerlidir. Ama yapamadığında “Bir daha deneyebilirim” diyebilmesi daha da değerlidir.
“Hijyen, beslenme ve güvenlik ayrıcalık değil, temel sorumluluktur”
Mersin Dergisi: Özellikle anaokulu velileri beslenme, hijyen ve öz bakım konusunda kaygı duyuyor. Aileler okul seçerken neleri araştırmalı?
İlker Taşyürek: Bunları okulun sunduğu ayrıcalıklar olarak değil, temel sorumlulukları olarak görüyorum.
Anaokulu çağındaki çocuklar her ihtiyaçlarını tek başlarına karşılayamayabilir.
Bir çocuk yemek yemekte zorlanabilir. Bir başkası tuvalete gitmek istediğini söylemeye çekinebilir. Bazıları rahatsızlandığını ifade edemeyebilir.
Okul bütün bunları dikkatle takip etmeli.
Ailelerin yemeklerin nerede hazırlandığını, gıda güvenliğinin nasıl sağlandığını, çocukların alerjilerinin nasıl takip edildiğini, tuvalet temizliğinin hangi koşullarda yapıldığını sorması son derece doğal.
Bunlara bir de bina güvenliğini eklememiz gerekiyor.
Deprem güvenliği, yangın önlemleri, acil çıkışlar, tahliye planları ve oyun alanlarının güvenliği, okul seçiminde değerlendirilmesi gereken temel konular.
Bir okul güzel mobilyalardan, renkli duvarlardan ve etkileyici tanıtım fotoğraflarından ibaret değildir.
Güvenlik kapıdaki görevliyle başlamaz ve bitmez. Okulun bütün işleyişine yerleşmiş bir sorumluluk anlayışıdır.
“Yabancı dil öğretimi ezberletilen kelime sayısıyla ölçülmez”
Mersin Dergisi: Özel okul tercihinde yabancı dil eğitimi de önemli bir başlık. Küçük yaşta yabancı dil öğretimine nasıl bakıyorsunuz?
İlker Taşyürek: Yabancı dil öğrenmenin önemini tartışmaya gerek yok. Ancak dört yaşındaki bir çocukla on dört yaşındaki bir öğrenciye aynı yöntemlerle dil öğretemeyiz.
Küçük çocuklar için oyunlar, şarkılar, hikâyeler, hareketli etkinlikler ve gündelik iletişim çok değerlidir.
Benim için önemli olan çocuğun kaç kelime ezberlediği değil, yabancı dille nasıl bir ilişki kurduğudur.
Vatan Akademi Koleji’nde yabancı dil eğitimine ve farklı kültürlerle tanışmaya önem veriyoruz. Ama çok sayıda dilin programda bulunması tek başına eğitim kalitesi anlamına gelmez.
Aileler okullara yalnızca “Kaç dil öğretiyorsunuz?” diye sormamalı.
“Nasıl öğretiyorsunuz, hangi kazanımları hedefliyorsunuz ve gelişimi nasıl ölçüyorsunuz?” sorularını da yöneltmeli.
“Veliler çocuklarının fotoğrafından daha fazlasını bilmek istiyor”
Mersin Dergisi: Okul-veli iletişimi nasıl olmalı? Bazı aileler gün içerisinde çocuklarından sürekli haber almak istiyor.
İlker Taşyürek: Öğretmen-veli iletişimi eğitimin ayrılmaz bir parçasıdır.
Ancak bu iletişimi yalnızca fotoğraf göndermek veya çocuğun yemek yiyip yemediğini bildirmek olarak görmemeliyiz.
Aile, çocuğunun hangi alanlarda ilerlediğini öğrenebilmeli.
Arkadaşlarıyla ilişkileri nasıl? Kendini ifade edebiliyor mu? Öz bakım becerileri gelişiyor mu? Hangi etkinlikleri seviyor?
Bunlar planlı ve düzenli gelişim değerlendirmeleriyle paylaşılmalı.
Diğer taraftan öğretmenin bütün gününü velilerin mesajlarına cevap vererek geçirmesi de doğru değil. Öğretmenin asıl işi çocuklarla ilgilenmektir.
Sağlıklı okul-veli iletişimi hem ailenin bilgi ihtiyacını karşılamalı hem de öğretmenin eğitim çalışmalarını aksatmamalıdır.
İyi bir veli-okul ilişkisinin temeli sürekli denetim değil, karşılıklı güven ve şeffaflıktır.
“Eğitim giderleri aileler için ciddi bir kaygı kaynağı”
Mersin Dergisi: Artan özel okul ücretleri, yemek, servis ve diğer giderler ailelerin tercihlerini nasıl etkiliyor?
İlker Taşyürek: Eğitim giderleri aile bütçesinde önemli bir yer tutuyor.
Bir aile özel okul araştırırken yalnızca eğitim ücretine bakmıyor. Yemek, servis, kitap, kıyafet ve diğer harcamaları da hesaplıyor.
Bu nedenle ailelerin açık ve anlaşılır bir ücret politikası beklemesi son derece haklı.
Okullar hangi hizmetin hangi ücret karşılığında sunulduğunu velilere net biçimde anlatmalı.
Ancak özel eğitim kurumlarının maliyet sorunlarını da görmezden gelemeyiz. Öğretmen ücretleri, kira, enerji ve diğer giderler okulların ekonomik yapısını etkiliyor.
Bu sorunun çözümü öğretmen emeğinden vazgeçmek ya da bütün yükü velilere aktarmak olamaz.
Bir eğitim kurumu ekonomik açıdan sürdürülebilir olmalı ama bunu yaparken eğitimin toplumsal sorumluluğunu da unutmamalı.
Ben eğitimin temel bir hak olduğuna inanıyorum.
Çocuğun alacağı eğitimin niteliğini ailesinin ekonomik gücü belirlememeli. Cumhuriyet’in eğitimde fırsat eşitliği anlayışı da bunu gerektirir.
“İyi eğitimi okulun tabelası değil, uygulamaları belirler”
Mersin Dergisi: Devlet okulu mu, özel okul mu tartışmasını nasıl değerlendiriyorsunuz?
İlker Taşyürek: Bu tartışmayı bir karşıtlığa dönüştürmenin doğru olmadığını düşünüyorum.
Türkiye’de çok başarılı devlet okulları ve öğretmenleri de var, nitelikli özel eğitim kurumları da var. Her iki alanda geliştirilmesi gereken uygulamalar da bulunuyor.
Bir okulun kalitesini yalnızca tabelası belirlemez.
Öğretmen kadrosuna, eğitim programına, okul iklimine, güvenliğe, çocukların bireysel gelişimine ve yönetim anlayışına bakmak gerekir.
Devletin temel sorumluluğu bütün çocuklara eşit ve nitelikli eğitim olanağı sunmaktır.
Özel okullar ise farklı eğitim yaklaşımları ve hizmetlerle bu sistemin içinde yer alabilir.
Ancak bütün eğitim kurumları için aynı ilke geçerlidir:
Eğitimin merkezinde kurumun ticari başarısı değil, çocuğun yararı bulunmalıdır.
“Mersin’in çok kültürlü yapısı eğitim açısından bir zenginlik”
Mersin Dergisi: Mersin ve özellikle Mezitli’deki aileler açısından farklı beklentiler söz konusu olabilir mi?
İlker Taşyürek: Mersin farklı kültürlerin bir arada yaşadığı bir kent. Mezitli’de de farklı ülkelerden gelen, farklı ana dillerini konuşan ailelerle karşılaşıyoruz.
Bu çeşitliliği eğitim açısından bir zenginlik olarak değerlendirmeliyiz.
Çocukların farklı kültürlerle tanışması, birlikte oyun oynaması ve birbirlerine saygı duymayı öğrenmesi önemli.
Elbette farklı ana dillerine sahip çocukların uyum süreçleri dikkatle takip edilmeli. Öğretmenler bütün çocukların kendilerini sınıfın bir parçası olarak hissetmelerini sağlamalı.
Hiçbir çocuk konuştuğu dil, ailesinin kökeni veya ekonomik durumu nedeniyle dışlanmamalı.
Ben Cumhuriyet’in ortak yurttaşlık anlayışını, farklılıklarımıza saygı duyarak birlikte yaşamak olarak değerlendiriyorum.
Bunun temellerini daha anaokulunda atabiliriz.
“Çocuklarımızı yalnızca sınavlara değil, hayata hazırlamalıyız”
Mersin Dergisi: Türkiye’deki eğitim anlayışında değiştirilmesi gerektiğini düşündüğünüz en önemli konu nedir?
İlker Taşyürek: Eğitimde başarıyı çok dar bir çerçevede değerlendirdiğimizi düşünüyorum.
Henüz ilkokul çağındaki çocukların gelecekte girecekleri sınavlar üzerinden yetiştirilmesi bazı ailelerde büyük bir baskı oluşturuyor.
Elbette çocuklarımızın başarılı olmasını istiyoruz. Ama başarı nedir?
Yüksek sınav puanı almak mı? Çok para kazanmak mı? İyi bir meslek sahibi olmak mı?
Bunların hayatın belirli dönemlerinde önemi olabilir. Ancak dürüstlük, vicdan, emeğe saygı, düşünme becerisi ve toplumsal sorumluluk da en az bunlar kadar önemlidir.
Atatürk’ün eğitim anlayışını değerlendirirken aklı ve bilimi rehber edinen kuşaklar yetiştirme hedefini merkeze alıyorum.
Çocuklara yalnızca ne düşüneceklerini değil, nasıl düşüneceklerini öğretmeliyiz.
Bir öğrenci soru sorabilmeli, yanlış yapabilmeli, araştırabilmeli ve gerektiğinde öğretmeninden farklı düşünebilmeli.
Benim hayalimdeki okul, çocukların sorularından rahatsız olan değil, onların merakından beslenen okuldur.
“Vatan Akademi Koleji’nde her çocuğun birey olarak değer görmesini istiyoruz”
Mersin Dergisi: Vatan Akademi Koleji’nde nasıl bir eğitim modelini hayata geçirmeyi hedefliyorsunuz?
İlker Taşyürek: Benim için Vatan Akademi Koleji yalnızca bir okul işletmesi değil. Yıllar boyunca eğitimde edindiğim deneyimleri ve doğru olduğuna inandığım ilkeleri uygulamaya çalıştığım bir eğitim kurumu.
Her çocuğun farklı olduğunu kabul eden bir anlayıştan yanayım.
Çocukları aynı kalıba sokmak yerine onların bireysel özelliklerini tanımalı, güçlü yönlerini geliştirmeli ve ihtiyaç duydukları alanlarda desteklemeliyiz.
Anaokulunda 16 kişilik sınıf yapısını tercih etmemizin nedeni de bu.
Yabancı dil, müzik, resim, hareket ve farklı gelişim alanlarına yönelik etkinlikleri bütüncül eğitimin bir parçası olarak görüyoruz.
Ancak bir okul kendisini yalnızca sunduğu branş dersleriyle tanımlamamalıdır.
Asıl önemli olan günlük yaşamıdır.
Çocuk sabah okula geldiğinde nasıl karşılanıyor? Bir sorun yaşadığında kim ilgileniyor? Öğretmeni onunla nasıl konuşuyor? Arkadaşlarıyla tartıştığında nasıl bir çözüm bulunuyor?
Ben bunlara bakıyorum.
Vatan Akademi Koleji’nde oluşturmak istediğimiz eğitim anlayışının temelinde çocuğun tanınması, bireysel gelişiminin desteklenmesi, aileyle iş birliği ve güvenli bir öğrenme ortamı bulunuyor.
“Veliler okul seçerken mutlaka soru sormalı”
Mersin Dergisi: Son olarak okul arayışındaki ailelere neler önerirsiniz?
İlker Taşyürek: Öncelikle okulları yalnızca sosyal medya paylaşımlarına, reklamlara ya da binaların görünümüne bakarak değerlendirmesinler.
Mümkünse okulu ziyaret etsinler. Yöneticilerle ve öğretmenlerle görüşsünler.
Sınıf mevcutlarını, öğretmenlerin yeterliliklerini, güvenlik uygulamalarını, beslenme düzenini ve gelişim takip yöntemlerini sorsunlar.
Akran zorbalığına karşı nasıl önlem alındığını öğrensinler.
Eğitim ücretlerine hangi hizmetlerin dâhil olduğunu açıkça araştırsınlar.
Ama bütün bunlardan önce kendilerine şu soruyu sorsunlar:
“Benim çocuğum bu okulda gerçekten mutlu olabilir mi?”
Çünkü okul seçimi yalnızca çocuğun geleceğiyle ilgili değil. Bugünkü yaşamını da doğrudan etkileyen önemli bir karardır.
“Bir çocuğun gülümsemesi, okulun en değerli başarı belgesidir”
Mersin Dergisi: Son sözünüzü alabilir miyiz?
İlker Taşyürek: Eğitimciliğe başladığım günden bu yana çok sayıda öğrencimin büyüdüğünü, üniversiteye gittiğini, meslek sahibi olduğunu gördüm.
Ama yıllar geçtikçe bir düşüncem daha da güçlendi.
Öğretmenin başarısı yalnızca yetiştirdiği mühendislerin, doktorların veya bilim insanlarının sayısıyla ölçülemez.
Bir öğrencinin hayatında olumlu bir iz bırakabilmişse, ona kendisine güvenmeyi öğretmişse, düşünme cesareti kazandırabilmişse de çok önemli bir iş yapmıştır.
Çocuklarımızın geleceği için kaygılanmak doğaldır. Ancak bu kaygıların çocukların üzerinde baskıya dönüşmesine izin vermemeliyiz.
Onları başkalarıyla karşılaştırmadan, kendi gelişim hızlarına saygı duyarak yetiştirmeliyiz.
Ben Cumhuriyet’in eğitim idealini, aklı ve bilimi rehber edinen, özgür düşünebilen, vicdanlı ve toplumsal sorumluluk taşıyan bireyler yetiştirmek olarak anlıyorum.
Bunun yolu da çocukların kendilerini güvende hissettikleri, sorular sorabildikleri ve severek öğrendikleri okullardan geçiyor.
Bir okulun en büyük başarısı yalnızca kaç öğrencisini sınavlarda birinci yaptığı değildir.
Kaç çocuğun hayatına dokunduğu, kaç çocuğa kendisini değerli hissettirdiği ve kaç çocuğun yüzünde bir gülümseme oluşturabildiğidir.
Çünkü biz yalnızca bugünün öğrencilerini değil, yarının Türkiye’sini yetiştiriyoruz.
Mersin Dergisi Haber Merkezi
Araştırmanın dayanakları
Haberde ele alınan konular, Millî Eğitim Bakanlığının örgün eğitim istatistikleri, OECD’nin PISA 2022 Türkiye verileri, UNICEF’in akran zorbalığı çalışmaları ve okul öncesi eğitim, veli tercihleri ve okula uyum konularındaki akademik araştırmalar çerçevesinde değerlendirilmiştir.
Bu çalışmalar farklı yaş grupları ve örneklemleri kapsadığından bulguların tamamı doğrudan anaokulu ve ilkokul velilerinin Türkiye genelindeki kaygı oranları olarak yorumlanamaz.











Yorumlar 0
Görüşünüzü paylaşın. Yorumlar editör onayından sonra yayımlanır; hakaret, kişisel saldırı ve reklam içeren yorumlar yayımlanmaz.
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.