Dönüşüm

Kendini Okumaya Cesaret Et

Dünyaya bir yaşam kılavuzuyla gelmiyoruz. Çoğumuz hayatı deneyimleyerek, düşe kalka, bazen de deneme yanılmayla öğreniyoruz. Bize öğretilenlerle büyüyor, doğru sandıklarımızla yol alıyoruz. Sonra bir gün fark ediyoruz ki asıl yolculuk, dışarıya değil içeriye doğru başlıyor.

Önce kim olmadığımızı keşfediyoruz. Ne istemediğimizi görüyoruz. Yanlış seçimler, hayal kırıklıkları, vazgeçişler… Hepsi bize kendimiz hakkında bir şeyler öğretiyor. Çünkü bazen insan, kim olduğunu bulmadan önce kim olmadığını deneyimliyor.

Belki de bu yüzden ilk emir “Oku.” O sözü sadece bir kitabı okumak olarak değil, hayatı okumak, kendini okumak, yaşadıklarının anlamını okumak olarak da düşünüyorum.

Kendimizi, zihnimizi, düşüncelerimizi ve davranışlarımızı tanıyabilsek… Evrensel yasaları ve zihin yasalarını anlayabilsek… Yaşamın aslında ne kadar sade ve akışta olduğunu görebiliriz.

Ama çoğu zaman direniyoruz. Olanı kabul etmek yerine onunla savaşıyoruz. Kendimizde olana bakmak yerine başkalarında olanla meşgul oluyoruz. Sürekli dışarıda arıyor, içeride duran hazineyi fark edemiyoruz.

Oysa insan, bütün gücün ve kudretin kendi özüne emanet edildiğini fark ettiği gün bambaşka bir kapı açılıyor. Önce olduğu yeri kabul ediyor:

“Evet… Şu an bulunduğum yer burası.”

Sonra kendine şu soruyu soruyor:

“Peki, bundan sonra ne yapabilirim?”

İşte gerçek dönüşüm tam da burada başlıyor.

Ben buna kömürden elmasa dönüşmek diyorum. Tırtıldan kelebeğe dönüşmek diyorum. Kurban bilincinden kahramanlığa yürümek diyorum.

Siz kendi yolculuğunuza hangi ismi verirsiniz bilmiyorum. Ama bildiğim bir şey var: Her insanın yolculuğu kendine özgüdür ve her biri çok kıymetlidir.

Yeter ki o ilk adımı atmaya cesaret edelim.

Çünkü hiçbir şey için geç değil.

Sevgiyle ve umutla kalın.